تبلیغات
من منتظرم... - 41. آداب و شرایط دعا در تعالیم اهل بیت(ع)

من منتظرم...

41. آداب و شرایط دعا در تعالیم اهل بیت(ع)

  تنها دعای امسال من در شب های قدر این است که خدا وسیله رشد و سعادت همه را فراهم کنه ! 
به نظرم وسیله رشد یکی  میتونه در شفا بیماری اش باشد و در دیگری در خوب نشدنش ! وسیله رشد کسی دیگر می تواند در ازدواج کردنش باشد و در دیگری در ارشد قبول شدنش و برای دیگری حل مشکلش و کس دیگر بچه دار شدنش ! حتی شاید وسیله رشد ما ها در برآورده نشدن حاجت هامون باشه . به هر حال خدا ما رو بهتر از خودمون می شناسه و بهتر میدونه که هر بنده چطوری با ظرفیت تر میشه و رشد میکنه .

به این خاطر میگویم دعای من فقط فراهم شدن وسیله رشد و فهم مردم است چون وقتی همه ی ما به حدی از ظرفیت و رشد رسیده باشیم امام زمان (عج) ظهور میکنند و چه دعایی بالاتر از ظهور حضرت ...


+ بعد از شب 23 ، می آیم و حسم را دز این 3 شب می گویم .



+ بعد نوشت در 3شنبه : امروز خیلی اتفاقی به لینک مطلب زیر از وبلاگ "تو فقط لیلی باش" رسیدم !
یک لحظه حس کردم خدا جواب دیشبمو داده است . ممنونم ازت

سلام فیه حتی مطلع الفجر




آداب و شرایط دعا در تعالیم اهل بیت(ع)

دعا کننده باید بداند که چگونه خدا را بخواند تا دعایش به اجابت برسد و اگر شیوه دعا کردن را نداند بدون شک دعای او به اجابت نخواهد رسید. چون هر چیزی راهی دارد و این راه و روش را نیز باید از اهل بیت علیهم السلام فرا گرفت.


  • مبادا چیزی از خدا بخواهی که هلاکت در آن است
امام صادق علیه السلام فرمودند: شرایط دعا را نگه دار و بنگر که چه کسی را می خوانی و چگونه می خوانی و برای چه می خوانی و حق عظمت و کبریایی خداوند را به جای آور و با قلب خویش علم او به باطنت و آگاهی اش از درونت و مکنونات قلبی ات از حق و باطل را بنگر و راه های نجات و هلاکت خویش را بشناس که مبادا از خدا چیزی بخواهی که هلاکت در آن است و تو نجات خود را در آن می پنداری.
خدای تعالی می فرماید: «و انسان (همان گونه که ) خیر را جزا می خواند، (پیشامد) بد را می خواند و انسان همواره شتابزده است.»
باید بیندیشی که چه می خواهی و برای چه می خواهی و دعا آن است که در همه چیز، خدا را اجابت گویی و خون خود را در راه لقای پروردگار نثار کنی و امیال نفسانی را ترک کنی و همه امور را چه ظاهر و چه باطن به خدای تعالی واگذاری. پس وقتی که شرایط دعا را مراعات نمی کنی، انتظار اجابت نیز نداشته باش، چون که او آشکار و خفا را می داند و بسا او را به چیزی بخوانی و در نهایت، خلاف آن را گویی. (در دعا، زبان و دلت یکی نباشد) یکی از صحابه به بعضی دیگر از آنان گفت: شما در انتظار بارانید و من (به دلیل اعمال ناشایست خود) در انتظار سنگ و بدانید که اگر خدا ما را به دعا امر نفرموده بود، هر گاه خالصانه او را می خواندیم، بر ما به اجابتش تفضل می فرمود. پس حالا که خود اجابت دعا را که همراه با شرایطش باشد، ضامن شده، چگونه ناامید باشیم؟


  • دعای دل مشغولان به غیر خدا
از رسول خدا(ص) درباره اسم اعظم پرسیدند، فرمود: هر اسمی از اسم های خدا اعظم است، پس قلب خویش را از ما سوایش فارغ گردان و خدای تعالی را با هر اسمی که خواهی بخوان که در حقیقت او چنین نیست که دارای اسمی باشد و فاقد اسمی دیگر، بلکه او خدای واحد قهار است. رسول خدا(ص) فرمود: خداوند تعالی دعای کسی را که با دل مشغولی به غیر خدا دعا کند مستجاب نمی فرماید.


  • ضرورت مایوس شدن از هر چه غیر خدا
امام صادق علیه السلام فرمود: چون کسی از شما اراده می کند که از پروردگارش حاجتی بخواهد، باید از جمیع مردم مأیوس شود و امید به کسی جز خدای عزوجل نبندد، پس چون خدای تعالی این امر را در دل بنده اش ببیند هر چه را او بخواهد به او عطا کند، بنابراین، چون شرایطی را که برایت ذکر شد، در دعا مراعات کنی و باطن خویش را برای خدا خالص گردانی، تو را به یکی از سه چیز مژده باد:
 ۱-در برآورده شدن حاجت تعجیل می ورزد.
 ۲-چیزی بهتر از آن چه خواسته ای، برایت ذخیره می کند.
 ۳-بلایایی را از تو باز می گرداند که اگر به تو رسند، به هلاکت در افتی.
پیامبر اکرم(ص) فرمود که خدای تعالی می فرماید: آن کس که ذکر من، او را از حاجت خواستن از من بازدارد، بهترین چیزی که به حاجت خواهانم می دهم به او خواهم داد.
امام جعفر صادق(ع) فرمود: خدای را یک بار خواندم. فرمود: لبیک بنده من. حاجت خویش از یاد بردم، زیرا پاسخ او بسی بزرگ تر و والاتر است از آن چه بنده از او خواسته است، اگر چه حاجتش، بهشت و نعمت های جاودان باشد و لذت آن را جز عاملان محب و عارفان برگزیده و خواص خدا ندانند. (مصباح الشریعه، باب نوزدهم، آداب دعا)




  • اطاعت شرط استجابت
همچنین عثمان بن عیسی می گوید: به امام جعفر صادق علیه السلام عرض کردم دو آیه در کتاب خدا (قرآن) است که آن را می جویم ولی (در عمل) نمی یابم.
 امام(ع) فرمودند: آن دو آیه کدام است؟ عرض کردم: سخن خداوند متعال است که می فرماید:«بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را» (سوره مومن آیه ۶۰) و او را می خوانیم و اجابتی نمی بینیم؟ امام(ع) فرمود: آیا تو می پنداری که خداوند خلاف وعده خود عمل کرده است؟ عرض کردم: نه، فرمود: پس این به اجابت نرسیدن دعاها از چیست؟ عرض کردم: نمی دانم. فرمود: ولی من تو را آگاه می کنم؛ هر کس خدای عزوجل را در آن چه به او فرمان داده است، اطاعت کند سپس او را از جهت دعا بخواند او را اجابت کند. عرض کردم: جهت دعا چیست؟ فرمود: شروع می کنی به حمد و ستایش خدا و نعمت هایی که به تو داده است به زبان می آوری و سپس او را شکر می کنی و پس از آن بر محمد(ص) و آلش صلوات می فرستی و آن گاه گناهان خود را یادآور می شوی و به آن اعتراف می کنی و از آن به خدا پناه می بری. این است جهت (و راه) دعا.
سپس فرمود:آیه دیگر کدام است؟ عرض کردم: سخن خداوند عزوجل که می فرماید: « و آن چه از چیزی بدهید خداوند عوضش را بدهد و اوست بهترین روزی دهندگان»(سوره صبا، آیه ۳۹) و من انفاق می کنم ولی عوضی در برابر آن نمی بینم. امام(ع) فرمودند:آیا تو فکر می کنی که خدای عزوجل خلاف وعده خود عمل کرده است. عرض کردم: نه. فرمود: پس این از چیست؟ عرض کردم: نمی دانم. امام(ع) فرمودند: اگر هر آینه یکی از شما مالی را از راه حلالش به دست آورد و آن را در راه حلالش انفاق کند. هیچ درهمی از آن انفاق نکند جز این که به آن عوض داده شود. (اصول کافی، ج۴، ص۲۴۰، ح۸)

منبع : روزنامه خراسان






[ دوشنبه 7 مرداد 1392 ] [ 12:07 ب.ظ ] [ فاطمه ..... ] [ نظرات() ]